بواسیر

کلمه‌ی بواسیر یا هموروئید بسیار به گوش‌تان خورده است. این کلمه بسیاری از افراد را به یاد مشکلات جسمی پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌‌هایشان در سنین پیری می‌اندازد، اما بر خلاف تصور عموم این بیماری از سنین جوانی شروع می‌شود. این اختلال خاموش ممکن است بدون بروز نشانه‌های واضحی در بدن فرد به وجود آید و حتی در صورت ظهور علایم نیز به دلیل جوانی و بی‌توجهی فرد به آن‌ها، سال‌ها از نظر فرد مخفی بماند. در ادامه با بیماری بواسیر یا هموروئید و دلایل ایجاد آن مطلع خواهید شد تا در صورت بروز این بیماری نسبت به درمان آن اقدام کنید.

بیماری بواسیر یا هموروئید چیست؟

بیماری بواسیر با نام علمی هموروئید به صورت تورم و التهاب مویرگ‌های موجود در خروجی دستگاه گوارش یعنی مقعد بروز می‌کند. دیواره‌ها‌ی درونی مقعد چهار سانتی‌متر انتهایی روده‌ی بزرگ به دلیل داشتن خاصیت ارتجاعی و عملکرد دریچه‌ای آن از رگهای بالشتکی با دیواره‌های حساس تشکیل شده است . مویرگ‌های بخش ‌انتهایی دستگاه گوارش که موظف به مراقبت از کانال مقعد هستند، در هنگام دفع مدفوع خشک دچار کشش و ملتهب خواهند شد. کشیدگی دیواره‌ی سیاهرگ‌ها با کاهش توان انقباضی مانع پمپاژ خون به سمت نواحی بالاتر و بازگشت آن به قلب می‌شوند. بنابراین هر عاملی که مانع بازگشت خون داخل این عروق مخرج به قلب شود سبب افزایش فشار داخل این سیاهرگهای دهانه مقعد شده و سبب گشاد شدن وپیچ در پیچ شذن این عروق خواهد شد که به آن بواسیر یا هموروئید گفته میشود.

بواسیریا هموروئید دربین چه افراد و سنینی بیشتر شایع میباشد؟

به طور کلی بیماری بواسیر یا هموروئید در نیمی از افراد بالای ۵۰سال در جامعه شایع میباشد که فقط برخی از آنها دارای نشان و علامت میشوند، البته به این مفهوم نیست که جوان ترها در خطر ابتلا به این بیماری نباشند. دربین مردم جامعه افراد چاق، خانمهای باردار و حتی ورزشکاران و افرادی که نسبت به بلند کردن اجسام سنگین اقدام میکنند بیشتر از سایر مردم در خطر ابتلا به بواسیر یا هموروئید هستند.

علت بروز همورویید چیست؟

با وجود مشخص نبودن دلیل قطعی بیماری همورویید، پر واضح است که عدم پایبندی به برخی اصول تغذیه‌ای و سبک زندگی نادرست در به وجود آمدن آن بی‌تأثیر نیست که لیستی از آن‌ها عبارت است از:

  • عدم مصرف روزانه‌ی آب به میزان کافی: کم‌آبی بدن باعث سفت و سخت شدن مدفوع درون روده‌ها خواهد شد به صورتی که مدفوع سخت به سختی درون روده حرکت کرده و در سطح دیواره‌های درون کانال مقعد خراش ایجاد می‌کند.
  • مصرف نوشیدنی‌های حاوی الکل: الکل باعث ایجاد اختلال در عملکرد دستگاه گوارش می‌شود.
  • مصرف ناکافی میوه و سبزیجات: مصرف ناکافی میوه و سبزیجات و مواد غذایی حاوی فیبر منجر به کاهش سرعت حرکت مواد غذایی درون روده‌ها و ایجاد یبوست در فرد می‌شود.
  • اضافه‌وزن: چاقی و اضافه وزن علاوه بر ایجاد کم تحرکی در فرد و کاهش سرعت حرکات روده‌ای، فشار بیشتری را بر ناحیه مقعد وارد می‌کند.
  • فعالیت‌های بدنی سنگین و نادرست: ورزش‌های سنگینی که به شیوه‌های غیر اصولی با وارد کردن فشار زیاد بر بدن انجام می‌شود به خروجی دستگاه گوارش و کف لگن آسیب وارد می‌کند.
Advertisements

همه چیز درباره کاشت ریش و سبیل

کاشت ریش و سبیل عملی است که با آن در نواحی از صورت که موی کمی دارد و یا اصلا نیست می توان مو کاشت. این عمل بیشتر بر روی ناحیه های بالای لب و روی چانه اجرا می گردد که می تواند در سایر ناحیه های صورت نیز انجام گردد. از عمل کاشت ریش و سبیل می توان به منظور پوششی برای جای زخم های آکنه و سایر جوش ها بهره گرفت

.
نظیر کاشت مو روی سر و کاشت ابرو، مو های کاشته شده بر روی ریش و سبیل نیز از پشت و اطراف سر برداشته می شوند. این عمل می تواند زیبایی صورت شما را بیشتر کند و باید توجه کنید که موها بایست از یک ناحیه برداشته شوند تا رنگ یکسانی داشته باشند. به همین دلیل زمانی از پشت و زمانی از سایر نواحی موها برداشته می شوند.
بعد از انجام کاشت ریش و سبیل، این موها همیشگی بوده و نظیر سایر مو های صورت به رشد خود ادامه می دهند و خصوصیاتشان همانند آنهاست. همچنین، موهای کاشته شده راه هم می توانید مثل موهای صورت بزنید و هر روز اصلاح کنید.
عمل کاشت ریش و سبیل نیز با بی حسی موضعی انجام می شود هیچ دردی برای بیمار در حین عمل ندارد و تقریبا یک ساعت طول می کشد. در ضمن جای زخم نیز نمی ماند. مراد از گذاشتن پیاز های مو به حالت هنری در درون ریش (و یا سایر مو های صورت)، زیاد کردن تراکم مو ها و یا تقویت آنها است.

عمل کاشت ریش و سبیل برای چه کسانی مناسب است
عمل کاشت ریش و سبیل در کسانی که میان ۲۰ تا ۲۲ سال دارند می تواند اجرا شود به این دلیل که در این سنین، سطح هورمون های شخص به اندازه پایه ای رسیده است. کاشت ریش و سبیل طبیعی برای آقایانی بهتر است که می خواهند ته ریش دو روزه ای را بر روی صورت شان داشته باشند اما به خاطر مو های نا مرتب صورت و یا نبود آن ها، این امکان برایشان میسر نیست

.
کاشت سبیل
درمان قطعی به منظور برطرف کردن کم بودن مو در بالای لب، کاشت مو می باشد. پیاز های موی لازم برای کاشت سبیل، نظیر عمل کاشت موی سر، از پشت سر گرفته می شود به صورتی که نوار باریک پر مویی از پوست سر را تفکیک می کنند و بعد پیاز های موهای موجود را جداگانه تفکیک کرده و آنها را در ناحیه های کم مو پیوند می دهند.
مو های کاشته شده، خصوصیات سابق شان را دارند و این بار در محل مورد نظر که ریش یا سبیل است به رشد خود ادامه می دهند. برای این کار موهای سبیل بایست به طور مرتب اصلاح شوند. اگر پیاز موهای کاشته شده با فاصله خیلی اندکی از هم باشند، به خوبی تغذیه نمی کنند. به همین خاطر، تراکم موهای پیوندی بایست مراعات گردد. بعد از اجرای یک مرتبه کاشت و رشد مو های آن (بعد از ۴ تا ۶ ماه) می توان دو باره شروع به کاشت موی ریش و سبیل در ناحیه های کم مو کرد.
جوش ها، جای زخم های جراحی، رد سوختگی و هر نوع عاملی که باعث کم شدن مو های سبیل شده را می توان با استفاده از کاشت ریش و سبیل ترمیم نمود. کسانی که در صورت بی مو هستند می توانند با کاشت مو این مشکل را برطرف کنند. در عمل کاشت سبیل تنها می توان از روش FUE بهره گرفت به این دلیل که نتیجه های به دست آمده از شیوه FUT راضی کننده نبوده است. پیاز مو ها توسط دستگاه های ۰.۶ تا ۰.۷ میلی متری و بدون منبع نیروی مکانیکی برداشت می گردند و بایست به صورت یکجا در ناحیه مربوطه بدون برش دادن پوست آن ها، پیوند زده شوند به این دلیل که احتمال دارد پیاز خراب شود.
با کمک تیغ های خیلی ظزیف می توان تا از پدید آمدن زخم در محل برداشت یا کاشت مو، پیشگیری نمود. محدودیت ها و تعداد موهای کاشته شده، به وسیله خود فرد معین می گردد.
در شخصی که بدون سبیل است، کاشت هزار پیاز در آن قسمت می تواند ظاهر بدون موی او را عوض کند، اما اگر به ریش و سبیل زیادتری احتیاج باشد، می توان شمار مرتبه های کاشت را بیشتر کرد. در موردهایی که پیوند سبیل با استفاده از شیوه FUE اجرا می گردد، چه پرموتر و چه کم موتر، ظاهر آن به اندازه ای نرمال می شود که پیرایشگر نیز قادر به تشخیص موهای کاشته شده نیست.
با استفاده از شیوه FUE ، مقدار لازم پیازهای مو را خارج می کنند و در ناحیه مدنظر با توجه به انحنای نرمال رشد موها می کارند..
منبع برای این متن